شهر دوشنبه - مختصری در مورد تاجیکستان ودانشگاههایش و مشکلات دانشجویان

مختصری در مورد تاجیکستان ودانشگاههایش و مشکلات دانشجویان


+ شهر دوشنبه

از فرودگاه که بگذریم شهر جلوه آن چنان بدی نداشت و در نگاه اول زیبایی بعضی از خیابانها مثل رودکی و میدانهایی مثل عینی ، پیکر سامانی و ساختمانهای رنگی اطراف خیابان با رنگهای مختلف صورتی ،قرمز ، سفید ، آبی و... توجه انسان را به خود جلب می کرد وجود نوشتها به خط سیریلیک و ناتوانی در خواندن آنها و نبود هیچ آثاری از خط فارسی و انگلیسی آدم را بسیار آزار می داد تازه متوجه می شدی بی سوادان چگونه به تابلوهای شهر نگاه می کنند و این برای من که برای ادامه تحصیل به اینجا آمده بودم خیلی سخت بود مقطع فوق لیسانس می خواهی بخوانی ولی هیچ ارتباطی با نوشته ها نمی توانی برقرار کنی؟!!

 شهر دوشنبه

بگذریم تقریباً قواعد راهنمایی و رانندگی بطور کامل رعایت می شد و ماشینها برای عابرانی که از خط عابر پیدا می گذشتن توقف کامل می کردند برعکس تهران که باید با اکروبات بازی و مهارت خاصی از لای ماشینها عبور کنی شهر نسبتاً خلوت بود تعداد زیاد ماشینهای فیات (ژیگولی) و لادا و ولگا خاطرات فیلمهای شوروی سابق را یاد آور می شد.

 البته وجود زیاد ماشینهای هایس مانند (معروف به مشروتکه) برای حمل ونقل مردم هم کاملاً واضح بود همانهایی که از پارسال در تهران هم تعدادشان زیاد شده بود.  از کپسولهای زیر ماشینها معلوم بود اکثراً با گاز (LPG)  کار می کنند در همین جا بگم قیمت بنزین که با تابلوهایی در پمپ بنزین نصب شده بود روزانه به مردم اعلام می شد (بنزین با اکتان 96 تقریباً بین ۴/٣ تا ٧/٣  سامانی عرضه می شد).

 از واحد پول اینجا بگم که سامانی نام دارد و به طبق عادت سُم می گویند این اسم  برگرفته از حکومت سامانیان ،اولین حکومت فارسی بعد از اسلام در این منطقه است  هر ١٠٠ دلار را اینجا ٣۴٠ سامان می خرند و ٣۴٢  سامان می فروشند همیشه برایم جالب بود که طبق عرف مردم واحد پول کشور را برابر با قدرت اقتصادی آن کشور می دانند ولی ما با اینکه اقتصاد بهتری نسبت به خیلی از کشورها داریم ولی واحد پولمان اینقدر پایین و خجالت آور است بگذریم ١ سامانی خود به ١٠٠ دیرم تقسیم می شود که البته فقط ۵ دیرمی کوچکترین واحد پولی موجود است و الباقی  ١٠، ٢٠، ٢۵، ۵٠ می باشند به پول خرد در اینجا تنگه می گویند. راستی صرافی هم خیلی زیاد مخصوصاً در طول خیابان رودکی و نزدیک بازارها یافت می شود که با تابلوهای سبز و سفید بزرگی در بیرون مغازه قیمت خرید و فروش پولهای رایج مثل دلار و یورو و پول روسیه را نشان می داد .

من به خاطر اینکه آشنایی در اینجا دارم خیلی سریعتر با مکانها آشنا شدم. رستورانهایی با خوراک ایرانی نیز در اینجا هست که معروفترینشان  د به د  هست دقیقاً کنار پیکر سامانی که مجسمه بزرگی از اسماعیل سامانی است و نماد اصلی شهر می باشد نرخ غذاهای اینجا به نسبت از بقیه جاها بالاتر است و کیفیتش نیز به همین نسبت و به قول معروف هر چه پول بدی آش می خوری واگر غذایی مثل چلو کباب برگ با نوشابه و سوپ و سالاد و ... حساب کنی هر نفر بین ٣٠ تا ۴٠ سامان می شود خلاصه نرخ غذا را می شود گفت با تهران برابری می کند یا شاید کمی هم بیشتر باشد ولی خب خودتون می دانید در یک شهر نرخهای مختلف زیادی پیدا می شود و اینجا هم مستثناء نیست از دیگر رستورانهای اینجا میشود به رستورانهای ترکی (Merve) اشاره کرد که غذاهایشان هم از لحاظ پخت و هم طمعشان به ما نزدیکتر است پیتزا بین ١٣ تا ١۶ سامان و ساندویچ همبرگر که به آن گمبورگر می گن بین ۵/٣ تا ۵ سامان است غذاهای تاجیکی اکثراً گوشتشان به نسبت ما خام است که هم خوردن و هم هضم کردنشان سخته.

از فروشگاههای اینجا بگم تعدادی فروشگاه زنجیره ایی مثل (Orima) هست که تقریباً همه چیز می توان پیدا کرد ولی همان مشکل خط و زبان که قبلاً به آن اشاره کردم وجود دارد اکثراً روسی نوشته و وقتی چیزی را بر می داری شک و تردید داری که دقیقاً چی براداشتی؟ خلاصه زبانمان یکی هست و خطمان متفاوت که واقعاً ارزش خط در اینجا نمایان می شود. از بازارهای اینجا بگم تعدادی هست که بسیار بزرگ و شلوغ و درهم مثل بازار کاروان که همه چیز و همه شغلی پیدا می شود نرخ اجناس اغلب از ایران بیشتر است مگر موارد خاصی از پوشاک. بازاری هم مثل صد برگ وجود دارد که ظاهری آراسته تر و مدرنتر دارد پاساژیی چند طبقه با مغازههای مختلف واقع در میدان عینی یا میدان صدبرگ که بخاطر وجود این بازار به هر دو نام می گویند.

نرخ تاکسی در اینجا از ۵ سامان تا ٢٠  یا ٢۵ سامان برای مسیرهای دور و نزدیک با توافق هر دو طرف وجود دارد البته تاکسی در اینجا مثل تاکسی تلفنی ایران است که بعد از سوار کردن مسافر دیگر کس دیگری را سوار نمی کند.

معمولاً دانشجویانی که به اینجا می آیند چون اکثراً در پرواز با هم هستند یا از قبل همدیگر را می شناسند خانه هایی را دسته جمعی اجاره می کنند که البته نرخهای بسیار متفاوتی در مورد اجاره کردن خانه از آنها شنیده ام مثلاً از شبی ۵ دلار تا شبی ٣٠ یا ۴٠ دلار  برای یک اتاق بستگی به انصاف صاحب خانه و زرنگی خود ایرانی قیمت تعیین می شود نرخ هتلهای محدودی هم که دارد و من پرسیدم اغلب بسیار زیاد است که برای دانشجو اقتصادی نیست از ٨٠ دلار به بالا . دانشگاه خوابگاه نیز دارد که بعد از ثبت نام در اختیار دانشجو می گذارد آن هم از شبی ١ دلار تا ۵ دلار  که بازهم بسته به دانشجو و دانشگاهش به او نرخ می دهند.

سری بعد در مورد خوابگاه و وضعیتش بیشتر می گم.

شاد باشید 

,


,

نویسنده : دانشجو ; ساعت ٥:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٩/۱٢
تگ ها: شهر دوشنبه
    پيام هاي ديگران()   لینک